Πυροτεχνήματα

Πάρε μια καρέκλα, ανέβα στην ταράτσα και κοίτα ψηλά σήμερα το βράδυ. 

Περίτεχνοι, φωτεινοί σχηματισμοί θα κυριαρχήσουν στον ουρανό.

Ξανά.

                                             Και ξανά.  

                          Και ξανά. 

Πολύχρωμοι. 

Εντυπωσιακοί.

Θα σε γεμίσουν φως.

Ίσως σε τυφλώσουν για μια ανάσα.

Θα σε τρομάξουν με τον απότομο ήχο τους.

Θα εξαφανιστούν. 

Θα ξαναγεμίσουν τον ουρανό σου. 

Θα αφήσουν παραπονεμένα τα άστρα.

Έχεις ξαναδεί πυροτεχνήματα, μου απαντάς. 

Εγώ σε στιγμιαίους έρωτες αναφερόμουν, όμως.

"αν θες κάνε μια ευχή. μόνο μη ζητήσεις να κρατήσουν παραπάνω."

(κάπως έτσι σήμερα)

[...] κι αν βλέπεις λάμψη στα μάτια μου, γλείψε τα δάχτυλα και σβήσε το κερί.

κυτταρίτιδα

Α: -Τι ευτυχισμένοι που δείχνουν οι "μετά" τύποι στο τηλεμάρκετινγκ. Πάνε πέρα δώθε, μπρος - πίσω, σκύβουν, ανεβαίνουν σκάλες, κουνάνε τους γοφούς, βγαίνουν με τους καλοσχηματισμένους κοιλιακούς τους από πισίνες, τραβάνε τροχαλίες, πίνουν χυμούς ενίοτε λίγο αηδιαστικούς, πάντα με χαμόγελο, το "πριν" δεν υπάρχει, το "πριν" λες και δεν υπήρξε, το "πριν" εξαφανίστηκε όπως η κυτταρίτιδα, λες και οι αναμνήσεις είναι σαν αυτήν -ζουλάει το δεξί μπούτι- να, δες πως φαίνονται όταν βγαίνουν στην επιφάνεια.

Β: -Πολλά υγρά να πίνεις και να κόψεις το κάπνισμα.