Breathe out

Εισπνοή.

Κατάδυση

Ολίσθηση παραλόγου στα βαθιά

Κάθυγρο φιλί

Πνίγομαι

Με τραβάς όλο και πιο κάτω

Θέλω ανάσα

Σκίζω τη σάρκα σου

Σφίγγεις πιο δυνατά το λαιμό μου

Θέλω ανάσα
Πονάω

Δαγκώνεις με μανία το κάτω χείλος μου

Σαν να'ναι το τελευταίο μας

Όπως ακριβώς τα πρώτα μας

Θέλω εσένα
Αντιστέκομαι 

Μπήγω τα νύχια μου στο στήθος σου 

Ρουφάς ό,τι έχει απομείνει από μένα

Ανάσα θέλω

Εσένα

Breath in..

Έκανα ένα μικρό βήμα προς τα πίσω..Πες το, αν θες, φόβο..Υπάρχει τέτοιου είδους άραγε..;

Άφησα το φόρεμά μου να πέσει αθόρυβα.. Ήθελα να με δεις έτσι...γυμνή..όπως με γνώρισες..όπως σε άφησα να με γνωρίσεις.. Δεν έχω τίποτε να κρύψω..και ούτε ποτέ μπόρεσα να κρυφτώ από σένα..
Στέκομαι, εδώ, μπροστά σου..χωρίς αιδώ..σε κοιτώ κατάματα.. με θράσσος ίσως..
Αυτή είμαι. Αυτή ήμουν πάντα..

Με πληγώνει που ανταποδίδεις την έντονη ματιά μου.. Με σπαράζει το σίγουρό σου βλέμμα..που δεν βιάζει το παραδωμένο σώμα μου παρά μένει προσηλωμένο..αναπόσπαστο..

Κι έτσι..σαν σε παιδικό παιχνίδι..χάνω.. και κατεβάζω το κεφάλι..

Κι έτσι..σαν μοναδική διέξοδο σωτηρίας βουτάω στο σκοτεινό νερό..μεταφέρω το παιχνίδι στη δική μου έδρα.. Εκεί δε φοβάμαι..

Από μέσα μου προσεύχομαι να με ακολουθήσεις..αλλά έχουμε ξαναβρεθεί στην ίδια κατάσταση..και ξέρω τι πρόκειται να γίνει..Από μέσα μου σε προτρέπω να δεις πέρα από το προφανές.. να προσέξεις πως εξαλείφονται οι διαφορές της θάλασσας και του ουρανού στο σκοτάδι.. Ακόμα και το φεγγάρι..έστω, σαν αντανάκλαση..πλέει σε αυτή την υγρή σκοτεινιά..

Έσκυψες στην άκρη της προβλήτας..ακούμπησες τα γόνατά σου και έβαλες τα χέρια σου μέσα στο νερό..κι έτσι, κι εσύ αθόρυβα, γλύστρισες μέσα στη θάλασσα.. Με δύο ανάσες..όχι παραπάνω..ήσουν ήδη δίπλα μου..και το σκορ του παιχνιδιού έδειξε ισοπαλία..


-Μου πήρε πολύ καιρό.. Άλλα ίσως αυτό να είναι η αγάπη..το να βουτάς σε κάτι αβέβαιο..αλλά να γνωρίζεις..να είσαι σίγουρος..πως αυτό θέλεις να κάνεις.. Μου πήρε πολύ καιρό αλλά είμαι εδώ.. δυο ανάσες και ήρθα..δε θέλω άλλο τίποτα..μία ακόμα για να σε φιλήσω..



..Εισπνοή...

Όταν το μυαλό κάνει βόλτες..ανακαλύπτει ξεχασμένες παραλίες..

picture taken from http://www.flickr.com/photos/alarga

..Θέλω να φύγουμε από εδώ..

..Τα σώματά μας έρπονται..Δεν το βλέπεις; Παλεύουν να αποτινάξουν κάθε ίχνος μας.. Έλα να φύγουμε από εδώ..Δεν ήμουν ποτέ καλή στους αποχαιρετισμούς..

..Θα πάρουμε τα ποδήλατα και θα κάνουμε εκείνη τη διαδρομή που λέγαμε..δεν αμφιβάλλω ότι μπορεί να κουραστούμε στην πορεία..στο υπόσχομαι, όμως, πως θα φτάσουμε..

..Ιδρωμένοι..Ξέπνοοι..Με κοκκινισμένα τα πρόσωπα..Ακάλυπτοι..Θα είμαστε όμως εκεί..Θα αφήσουμε ποδήλατα και υποδήματα στην αμμουδιά και θα κάνουμε βόλτα στην φθαρμένη προβλήτα..θα καθίσουμε δίπλα δίπλα στην άκρη της και θα βουτήξουμε τα πόδια στο παγωμένο νερό..

..Ξάπλωσε στην αγκαλιά μου..ψυχή μου..παρακολούθησε την άκρη αυτού του λευκού φορέματος καθώς σέρνεται στον ουρανό.. Κοίτα πως αλλάζει χρώματα όπως απομακρύνεται.."γλείφοντας" την ιδεατή παλέτα.. Κίτρινο..Πορτοκαλί..Κόκκινο..Μαύρο με κεντημένες πούλιες..

..Σηκώθηκες αργά και έτσι ήρεμα άρχισες να τις ξηλώνεις μία προς μία.. Οδηγοί ενός γυρισμού που κανείς μας δεν επιθυμούσε, ούτως ή άλλως.. Το φεγγάρι δεν είχε αισθανθεί ποτέ τόση μοναξιά όταν τελείωσες.. Με σήκωσες απαλά και χάιδεψες τα χείλη μου για να σωπάσω..

-Απλά κοίτα, ψιθύρισες..

..Με ένα φύσημα τις ελευθέρωσες από τη χούφτα σου..ζαλισμένες..αποπροσανατολισμένες.. στροβιλίζονταν αργά γύρω μας.. Πέρασες τα χέρια σου στη μέση μου, με κοίταξες στα μάτια και με έκρυψες σφιχτά στην αγκαλιά σου..

..Δυο μαύρες φιγούρες λικνίζονται ατέρμονα σε αυτή την αυτοσχέδια πίστα..

..Τα σώματά μας έρπονται..οι ψυχές μας χορεύουν..

..Δε θέλω να φύγουμε από εδώ... Κι ας είναι αυτό το "αντίο"..